سلام می کنم و میخورد به دیواری

که بی خیال گذشت از مقابلم ، آری

سکوت می وزد و می گزند آه مرا

رتیل فاسقی و عنکبوت معماری

نشد تمامیت خوشه ام شراب شود

کشید پنجه به تاکم شغال مکاری

دو گوشواره و یک مشت خاک خوشبو را

گره زدم به پر روسری گلداری ...

که باد آمد و بردش به زادگاهش : عرش

قدیمتر ، به قلم ، لوح و هر چه بشماری

و آب از آب تکان هم نخورد باز امروز

سلام می کنم و میخورد به دیواری ...